Co to jest skleroterapia?

Jeśli zastanawiasz się, co kryje się pod pojęciem „skleroterapia”, to koniecznie przeczytaj ten tekst.

Na czym polega skleroterapia?

Skleroterapia to zabieg, który stosuje się głównie w leczeniu niewydolności żylnej, mającej charakter przewlekły. Jej objawem są żylaki, żyły siateczkowate i teleangiektazje. Przy skleroterapii redukuje się przepływ krwi w naczyniu, jednocześnie stosując środki chemiczne. Zastosowanie mają różne substancje czynne, różne stężenie preparatów i techniki. Od nich uzależniona jest skuteczność zabiegu.

Wskazania

Wskazaniami do przeprowadzenia zabiegu skleroterapii są: żylaki naczyniowe, żylaki głębokie, żylaki zaistniałe po zabiegach operacyjnych, tzw. pajączki (teleangiektazje), żyły siateczkowate, niewielkie wady naczyniowe, jakimi są np. naczyniaki jamiste, niewydolność żyły od piszczelowej oraz od strzałkowej, owrzodzenie żylakowe.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do leczenia przy zastosowaniu skleroterapii jest zakrzepica żył głębokich, okres ciąży i karmienia piersią, zaawansowany wiek pacjenta, alergia, przewlekła niewydolność żylna, choroba nowotworowa, zwyrodnieniowa, reumatyczna, choroba tkanki łącznej a także obrzęk chłonny.

Jak wygląda leczenie?

Leczenie zaczyna się od postawienia diagnozy. Zwykle zostaje zlecone badanie USG Doppler układu żylnego kończyn. Pozwala ono ocenić czy zabieg jest rzeczywiście konieczny. Po ustaleniu iż brak jest przeciwwskazań do przeprowadzenia skleroterapii, następuje miejscowe wstrzyknięcie do chorobowo zmienionej żyły, specjalnego preparatu, którego zadaniem jest wywołanie odczynu zapalnego ściany naczynia. W ten sposób w miejscu zapalenia powstaje skrzeplina. Z czasem ulega ona zwłóknieniu, czego konsekwencją jest zamknięcie światła naczynia, czyli obliteracja. Brak ciśnienia krwi w naczyniu powoduje zanik żylaka wytworzonego przez naczynie. Skleroterapię stosuje się do małych i bardzo małych naczyń krwionośnych. W przypadku żył głównych i dużych żylaków coraz powszechniej stosowana jest skleroterapia piankowa Tessariego. Wykonywana jest ona pod kontrolą USG. Zabieg odbywa się w warunkach ambulatoryjnych. Niezbędne jest potem noszenie opaski uciskowej przez pacjenta.